ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ മുൻ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥനും, പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരനും, തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്നുള്ള ലോക്‌സഭാംഗവുമായ ശശി തരൂരിന്റെ പാർട്ടിയിലെ സ്ഥാനം സംബന്ധിച്ച് കോൺഗ്രസ്സിനുള്ളിൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുകാലങ്ങളായി, തരൂരിനെ പാർട്ടി നേതൃത്വത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റിനിർത്താനുള്ള പ്രവണതകൾ പ്രകടമാണെന്ന വിലയിരുത്തലുകളാണ് രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകർ പങ്കുവെക്കുന്നത്.
പ്രധാനപ്പെട്ട സമിതികളിൽ നിന്നുള്ള ഒഴിവാക്കലുകൾ, നയപരമായ ചർച്ചകളിലെ അസാന്നിധ്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യം നൽകാതിരിക്കൽ എന്നിവയെല്ലാം ഈ 'ഒതുക്കലിന്റെ' സൂചനകളായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു. കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിക്ക് ആഗോളതലത്തിൽ പോലും അംഗീകാരമുള്ള ഒരു നേതാവിനെ എന്തുകൊണ്ട് വേണ്ടവിധം പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നില്ല എന്ന ചോദ്യമാണ് പ്രധാനമായും ഉയരുന്നത്.
"പുറത്തുനിന്നുള്ളയാൾ" എന്ന പ്രതിച്ഛായ
തരൂരിന്റെ കോൺഗ്രസ്സിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം ഒരു സാധാരണ നേതാവിന്റെ വഴികളിലൂടെയായിരുന്നില്ല. യൂത്ത് കോൺഗ്രസ്, എൻ.എസ്.യു.ഐ. പോലുള്ള യുവജന വിഭാഗങ്ങളിലൂടെ കടന്നുവന്നയാളല്ല അദ്ദേഹം. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉന്നതപദവികൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ആഗോള കാഴ്ചപ്പാടും ചിന്താസ്വാതന്ത്ര്യവും നൽകി. ഇത് പാർട്ടിയുടെ പരമ്പരാഗത പ്രവർത്തന ശൈലിയുമായി പലപ്പോഴും ചേരാതെ വന്നു. സ്വന്തം നിലപാടുകളിലും അറിവിലും ഊന്നി പ്രവർത്തിക്കുന്ന തരൂർ, പാർട്ടിയിലെ സാധാരണ സംഘടനാ ചട്ടക്കൂടുകൾക്ക് അതീതനായി കാണപ്പെടുന്നതിനാൽ ഒരു 'പുറത്തുനിന്നുള്ളയാൾ' എന്ന ഇമേജ് അദ്ദേഹത്തിന് എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു.
രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ സ്വാധീനം സംബന്ധിച്ച ആശങ്കകൾ
രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിന് ഒരു വെല്ലുവിളിയാകുമോ എന്ന ഭയം തരൂരിനെ ഒതുക്കുന്നതിന് പിന്നിലെ ഒരു പ്രധാന കാരണമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു. തരൂർ പാർട്ടിയിലെ ഏറ്റവും ജനപ്രിയനായ നേതാക്കളിൽ ഒരാളാണ്. മാധ്യമ ശ്രദ്ധയും അദ്ദേഹത്തിന് വളരെയധികം ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തുമുള്ള ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിൽ വലിയ സ്വീകാര്യതയുള്ള തരൂർ, ഒരു 'അധികാര കേന്ദ്രം' ആയി ഉയർന്നുവരുമോ എന്ന ആശങ്ക ഗാന്ധി കുടുംബത്തോട് അടുത്ത വൃത്തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്നാണ് സൂചനകൾ.
ആഭ്യന്തര അസൂയയും വിഭാഗീയതയും
പാർട്ടിക്കുള്ളിലെ അസൂയയും വിഭാഗീയ രാഷ്ട്രീയവും ഈ വിഷയത്തിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. വർഷങ്ങളായി പാർട്ടിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പല നേതാക്കൾക്കും തരൂരിന്റെ അതിവേഗത്തിലുള്ള വളർച്ചയും അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര അംഗീകാരവും ഉൾക്കൊള്ളാൻ പ്രയാസമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളും മാധ്യമങ്ങളിലെ ശ്രദ്ധയും മറ്റു നേതാക്കളിൽ ഒരുതരം അകൽച്ച സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്. കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസ് നേതൃത്വത്തിന്റെ ചില സമീപകാല നിലപാടുകളും (തരൂരിനെ സംസ്ഥാന തലത്തിൽ ഉയർത്തിക്കാട്ടാൻ കാണിക്കാത്ത താല്പര്യം) ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്.
ഹിന്ദുത്വത്തോടുള്ള ഉറച്ച നിലപാട്
ബി.ജെ.പിയുടെ ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയത്തിനെതിരെ ശശി തരൂർ സ്വീകരിക്കുന്ന ഉറച്ചതും ലിബറലുമായ നിലപാടുകൾ അദ്ദേഹത്തെ പാർട്ടിയുടെ ദേശീയ മുഖമായി ഉയർത്തേണ്ടതായിരുന്നെങ്കിലും, പലപ്പോഴും ഇത് അദ്ദേഹത്തെ സൈഡ്‌ലൈനാക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. മതനിരപേക്ഷവും ഭരണഘടനാപരവുമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാടുകൾ കോൺഗ്രസിന്റെ ചില സംസ്ഥാന ഘടകങ്ങളിലെ ജനകീയ കണക്കുകൂട്ടലുകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. ഹ്രസ്വകാല രാഷ്ട്രീയ ലാഭങ്ങൾക്കായി തന്റെ തത്വങ്ങളിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാൻ തരൂർ തയ്യാറാകാത്തതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേറിട്ട നിലപാടിന് കാരണമാണ്.
കോൺഗ്രസ്സിന് നഷ്ടമാകുന്ന അവസരം?
ഒരു യഥാർത്ഥ മെറിറ്റോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയിൽ തരൂരിനെപ്പോലൊരു നേതാവിനെ മുൻനിരയിൽ നിർത്തേണ്ടതായിരുന്നു. ആഗോള കാഴ്ച്ചപ്പാടുള്ള, തുറന്ന ബൗദ്ധിക സംവാദങ്ങൾക്ക് കഴിവുള്ള ശബ്ദങ്ങളെ ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന് ഇന്ന് ആവശ്യമുണ്ട്. എന്നാൽ, തരൂരിനെ പൂർണ്ണമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ കോൺഗ്രസ്സിന് കഴിയാതെ വരുന്നത് പാർട്ടിയുടെ ആന്തരിക ദൗർബല്യങ്ങളെയാണ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്—സ്വതന്ത്ര ചിന്തകളോടുള്ള ഭയം, മാറ്റത്തോടുള്ള വിമുഖത, അധികാരം പങ്കുവെക്കുന്നതിലുള്ള അരക്ഷിതാവസ്ഥ എന്നിവയാണിവ.
അസൂയയോ, അരക്ഷിതാവസ്ഥയോ, തന്ത്രപരമായ കണക്കുകൂട്ടലുകളോ ആകട്ടെ — കോൺഗ്രസ് തങ്ങളുടെ ഏറ്റവും മിടുക്കനും ആഗോളതലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട നേതാവിനെ വേണ്ടവിധം ഉപയോഗപ്പെടുത്താതെ പാഴാക്കുകയാണോ എന്ന ചോദ്യം രാഷ്ട്രീയ വൃത്തങ്ങളിൽ സജീവമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയാണ്.
